پژوهشكده تحقيقات اسلامى
114
مرورى بر زندگانى فرماندهان اسلام ( فارسى )
مسلم در عصر امام على و حسنين عليهم السلام مسلم در زمان حضرت امير ( ع ) نوجوانى رشيد و پاك بود كه به افتخار دامادى آن حضرت مفتخر شد و با يكى از دختران امام به نام رقيّه ازدواج كرد . بنا به نقل مورخان ، مسلم در زمان حكومت آن حضرت ( بين سالهاى 36 تا 40 هجرى ) متصدى برخى از منصبهاى نظامى بود ، از جمله در صفين وقتى كه اميرمؤمنان ( ع ) لشكر خود را صف آرايى مىكرد ، در اين آرايش قوا ، امام حسن و امام حسين عليهماالسلام و عبداللَّه بن جعفر و مسلم بن عقيل را مأمور جناح راست سپاه كرد . « 1 » سفير انقلاب كربلا پس از مرگ معاويه و ختم حكومت خائنانهء بيست سالهاش ، يزيد با تهديد و تطميع بر اوضاع مسلط شد . او مىخواست امام حسين ( ع ) را به بيعت وادار كند ، ولى امام خوددارى كرد و شبانه با خانوادهاش به مكه رفت و طى چهار ماه اقامت در مكه ، مردم را با انگيزههاى خويش آشنا ساخت . در همين وقت ، مردم كوفه كه خاطرهء حكومت چهار سالهء علوى را به ياد داشتند ، از خبر اقدام انقلابى امام خوشحال شدند و چون بزرگانى از مسلمانان و ياران اهل بيت در اين شهر بودند ، نامهها و طومارهاى مفصّلى همراه سفيرانى نزد امام فرستادند . محتواى تمامى نامهها اين بود كه از آن حضرت مىخواستند تا مردم را به بيعت با خود دعوت كرده ، به كوفه بيايد و يزيد را از خلافت خلع كند . « 2 » واكنش امام حسين ( ع ) در برابر سيل دعوتها آن بود كه مسلم را براى ارزيابى دقيق اوضاع كوفه و ميزان علاقه و استقبال مردم به كوفه فرستاد و به نمايندگان كوفيان فرمود : من برادر ، پسر عمو و شخص مورد اعتمادم ( مسلم ) را با شما به كوفه مىفرستم ، اگر مردم با او بيعت كردند ، من نيز خواهم آمد . آن گاه مسلم را طلبيد و به او فرمود : به كوفه برو ، اگر ديدى كه دل و زبان مردم يكى است و آن گونه كه در اين نامهها نوشتهاند ، متفقند و مىتوان به وسيلهء آنان اقدامى كرد ، براى من نامه بنويس .
--> ( 1 ) . مسلم بن عقيل ، مقرّم ، ص 50 ( 2 ) . نفس المهموم ، ص 36